bohema

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bohema (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[bɔˈxɛ̃ma], AS[boχma], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) środowisko artystów prowadzących swobodny, ekscentryczny tryb życia; zob. też bohema w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Podczas studiów przystąpił do miejscowej bohemy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) bohema artystyczna
synonimy:
(1.1) cyganeria
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bohemistyka ż, bohemizowanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
nie mylić z Bohemia i bohemizm
tłumaczenia:
źródła: