Przejdź do zawartości

bogracz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

bogracz (język polski)

[edytuj]
bogracz (1.1)
bogracz (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. rodzaj kociołka służącego do przyrządzania nad paleniskiem potraw gulaszowych[1]; zob. też bogracz w Wikipedii
(1.2) spoż. pot. węgierska zupa gulaszowa gotowana w tym naczyniu[2]
odmiana:
(1.1-2)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikbograczbogracze
dopełniaczbogracza/rzad. bograczubograczy/rzad. bograczów
celownikbograczowibograczom
biernikbograczbogracze
narzędnikbograczembograczami
miejscownikbograczubograczach
wołaczbograczubogracze
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) naczynie
(1.2) zupa
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
węg. bogrács < tur. bakraç[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Magyar néprajzi lexikon, t. V. (Szé–Zs), Akadémiai Kiadó, Budapest 1982, s. 442–444.
  2. ↑ The Cassell Food Dictionary, Cassell, London 1990, s. 45.
  3. ↑ "Bakraç" w Güncel Türkçe Sözlük.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=bogracz&oldid=8672915”