bodenständig

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bodenständig (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈboːdn̩ˌʃtɛndɪç] IPA[ˈboːdn̩ˌʃtɛndɪk]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) rdzenny, tutejszy (np. o rasie zwierząt)
(1.2) naturalny, normalny, nieskomplikowany (np. o charakterze)
odmiana:
(1.1-2) st. wyższy bodenständiger; st. najwyższy bodenständigsten
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bodenständigkeit ż, Boden m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: