Przejdź do zawartości

bobrownik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

bobrownik (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. roln. hodowca bobrów[1]
(1.2) daw. łow. myśliwy polujący na bobry[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bobrownia ż, bobrowisko n, bóbr mzw
czas. bobrować ndk.
przym. bobrowy, bobrzy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „bobrownik” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.