bożek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bożek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbɔʒɛk], AS[božek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) w wierzeniach politeistycznych: istota lub jej wyobrażenie będące obiektem kultu[1]
(1.2) bezkrytycznie uwielbiany człowiek lub przedmiot
odmiana:
przykłady:
(1.1) W wierzeniach słowiańskich Pokuć to bożek domu, obejścia i własności rolniczej.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bóg m, Bóg m, bóstwo n, bogini ż, boskość ż, bożyszcze n, Bozia ż
przym. boski, boży, Boski, Boży
przysł. bosko
wykrz. przebóg
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) zdrobn. od pol. bóg
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło bożek w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.