blondyna

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: blondýna

blondyna (język polski)[edytuj]

blondyna (1.1)
wymowa:
IPA[blɔ̃nˈdɨ̃na], AS[blõndna], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta o jasnych włosach

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, forma fleksyjna

(2.1) D. i B. lp od: blondyn
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jacka widuje się ostatnio w towarzystwie jakiejś blondyny o długich włosach.
(2.1) Paweł ma chłopaka blondyna.
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / stać się blondyną • naturalna / sztuczna / farbowana blondyna • jasna / ciemna / platynowa blondyna
synonimy:
(1.1) złotowłosa
antonimy:
(1.1) brunetka
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. blond m, blondi ż, blondas m, blondyneczek m, blondynek m
zdrobn. blondynka ż, blondyneczka ż, blondaska ż
forma męska blondyn m
przym. blond
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. blondine[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło blondyna w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.