blauen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

blauen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik słaby, przechodni

(1.1) poet. stawać się niebieskim, błękitnieć

przymiotnik, forma fleksyjna

(2.1) zob. blau
odmiana:
(1.1) blau|en (blaust), blaute, geblaut (haben)
(2.1) zob. blau
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Blau n, Blaue n, Bläue ż
czas. bläuen
przym. blau, bläulich
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: