bitumin

bitumin (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. geol. górn. naturalna mieszanina węglowodorów stałych i półstałych, czyli substancji organicznych pochodzenia naturalnego, które powstały z rozkładu materii roślinnej i zwierzęcej w warunkach beztlenowych

odmiana:

przykłady:

(1.1) Największe na świecie złoża bituminu posiada Kanada, głównie w prowincji Alberta.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) war. bitum, bitumen

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. bitumiczny, bitumowy

rzecz. bitumizowanie n, bitumowanie n

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. bitumen

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bitumen
• jidysz: (1.1) ביטומען m (bitumen)
• łaciński: (1.1) bitumen n
• niemiecki: (1.1) Bitumen n

źródła: