birytualista

birytualista (język polski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. duchowny katolicki, który ma prawo celebrować sakramenty i inne nabożeństwa w dwóch obrządkach; zob. też birytualista w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	birytualista	birytualiści
dopełniacz	birytualisty	birytualistów
celownik	birytualiście	birytualistom
biernik	birytualistę	birytualistów
narzędnik	birytualistami	birytualistami
miejscownik	birytualistach	birytualistach
wołacz	birytualisto	birytualiści
depr. M. i W. lm: (te) birytualisty

przykłady:

(1.1) Wtedy biskup Pluta prosił, bym jako kapłan wschodniego obrządku pracował jako oficjalny birytualista w Międzyrzeczu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. birytualizm mrz

przym. birytualny

przysł. birytualnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) biritualist

źródła: