bilulykke

bilulykke (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) wypadek samochodowy

odmiana:

(1.1) en bilulykke, bilulykken, bilulykker, bilulykkerne

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

duń. bil + ulykke → samochód + wypadek

uwagi:

źródła:

 Hasło „bilulykke” w: Den Danske Ordbog.

bilulykke (język norweski (bokmål))

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(1.1) wypadek samochodowy

odmiana:

(1.1) en bilulykke, bilulykken, bilulykker, bilulykkene lub ei bilulykke, bilsulykka, bilulykker, bilulykkene

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) ulykke

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

nbk. bil + ulykke → samochód + wypadek

uwagi:

źródła:

 Hasło „bilulykke” w: Bokmålsordboka, Språkrådet og Universitetet i Bergen.

 Hasło „bilulykke” w: Det Norske Akademis ordbok, Det Norske Akademi for Språk og Litteratur.

bilulykke (język norweski (nynorsk))

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wypadek samochodowy

odmiana:

(1.1) ei bilulykke, bilsulykka, bilulykker, bilulykkene

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) ulykke

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

nn. bil + ulykke → samochód + wypadek

uwagi:

źródła:

 Hasło „bilulykke” w: Nynorskordboka, Språkrådet og Universitetet i Bergen.