bikorn

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bikorn (język polski)[edytuj]

bikorn (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbʲikɔrn], AS[bʹikorn], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dwurożny kapelusz; zob. też bikorn w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) przest. bizon
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(2.1) Czyż czerwoni wojownicy nie mogą zabijać jeleni i bikornów?[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dwuróg, kapelusz stosowany
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) kapelusz
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bizon
źródła:
  1. Henryk Sienkiewicz Listy z podróży do Ameryki, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1950, s. 257