bijak

bijak (język polski)

bijak (1.1)

bijak (1.3)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. roln. krótsza część cepa, kij przytwierdzony do trzonka (dzierżaka), służący do uderzania zboża

(1.2) sport. kij używany do podbijania piłki w niektórych grach, np. w baseballu

(1.3) techn. część młota lub niektórych mechanizmów służąca do uderzania

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bijak	bijaki
dopełniacz	bijaka	bijaków
celownik	bijakowi	bijakom
biernik	bijak	bijaki
narzędnik	bijakiem	bijakami
miejscownik	bijaku	bijakach
wołacz	bijaku	bijaki

przykłady:

(1.1) Cep zbudowany jest z dwóch kijów: dzierżaka (dłuższego) i bijaka (krótszego), połączonych rzemieniem (zwanym gązwą, gackiem lub kapicą) lub metalowym przegubem (zwanym ósemką).

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) młóczysko

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bijatyka ż, bicie n, bijanie n, ubijaczka ż

zdrobn. bijaczek m

czas. ubijać, bić ndk., bijać ndk.

przym. bitny

przysł. bitnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: dzierżak • gązwa

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) біч m
• słowacki: (1.1) cepík m
• ukraiński: (1.1) бия́к m

źródła: