bijak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bijak (język polski)[edytuj]

bijak (1.3)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. roln. część cepa, kij przytwierdzony do trzonka (dzierżaka), służący do uderzania zboża[1]
(1.2) sport. kij używany do podbijania piłki w niektórych grach, np. w baseballu[1]
(1.3) techn. część młota lub niektórych mechanizmów służąca do uderzania[1]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bijatyka ż, bicie n, bijanie n
zdrobn. bijaczek m
czas. bić ndk., bijać ndk.
przym. bitny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Inny słownik języka polskiego PWN, red. Mirosław Bańko, t. 1, s. 97, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2014, ISBN 978–83–01–17799–7.