biglować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

biglować (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) gw. (Śląsk Opolski i ziemia lubliniecka)[1] gw. (Śląsk Cieszyński i Zaolzie)[2][3] prasować
(1.2) sprzątać, robić porządki
(1.3) gw. (Zaolzie)[4] bić
odmiana:
(1.2) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Nyśka, biglujesz mi ta westa?
(1.2) Co ty tak biglujesz ten pokój?gości się spodziewasz?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. biglosko n, biglowanie n, biglowani n
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. bügeln[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: prasować
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: sprzątać
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bić
źródła:
  1. 1,0 1,1 Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, s. 38, Katowice, Wydawnictwo KOS, 2008, ISBN 978-83-60528-54-9.
  2. Cieszyński słownik gwarowy, Józef Golec, Cieszyn, Macierz Ziemi Cieszyńskiej, 1989.
  3. Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Ustroń, Galeria „Na Gojach”, 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.
  4. Zachodniocieszyński słownik gwarowy, Władysław Milerski, Czeski Cieszyn, Polski Związek Kulturalno-Oświatowy w Republice Czeskiej, 2009, ISBN 978-80-87281-02-4.