biga

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

biga (język polski)[edytuj]

biga (1.2)
wymowa:
IPA[ˈbʲiɡa], AS[bʹiga], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. w starożytnym Rzymie wóz dwukołowy, zaprzężony w dwa konie; zob. też biga (wóz) w Wikipedii
(1.2) poligr. element wykrojnika służący do wytłaczania linii zgięcia papieru; zob. też biga (poligrafia) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rydwan
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.2) rzecz. bigowanie n, antybiga ż
(1.2) czas. bigować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. bigaepara koni, wóz dwukonny
(1.2) niem. Biegezgięcie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

biga (język baskijski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zool. cielica (około dwóch lat życia)[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bigantxa
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: