biba

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

biba (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbʲiba], AS[bʹiba], zjawiska fonetyczne: zmięk. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zob. bibka
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Idę dziś na bibę do Basi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bibka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. bibo[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bibka
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło biba w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

biba (język baskijski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

wykrzyknik

(1.1) niech żyje!, wiwat!, hura!, hurra![1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gora!
antonimy:
(1.1) kuku!, behera!
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

biba (papiamento)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) żyć
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: