biada

biada (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈbʲjada], AS: [bʹi ̯ada], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j  ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. nieszczęście

(1.2) daw. bieda

wykrzyknik

(2.1) wskazuje na to, że coś lub kogoś czeka wielkie nieszczęście

odmiana:

przykłady:

(2.1) Biada nam! będziemy zgubieni.

składnia:

(2.1) biada + C.

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. biadanie n

czas. biadać

związki frazeologiczne:

biada temu, co cudze połyka i zjada

etymologia:

od prasł. *běda

zob. bieda

(1.1-1.2) w użyciu do XVIII wieku

uwagi:

(2.1) w wykrzyknieniach z zaimkami zwykło się używać się ich formy nieakcentowanej; biada mi zamiast biada mnie, b. ci zamiast b. tobie, itd.

tłumaczenia:

źródła:

biada (język włoski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) roln. obrok (z owsa itp.)

odmiana:

(1.1) lp biada; lm biade

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. abbiadare

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: