bezzasadny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bezzasadny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌbɛzːaˈsadnɨ], AS[be•zasadny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.gemin. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma racji bytu; nieuzasadniony, bezpodstawny, nieusprawiedliwiony
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie jest to złośliwość bezzasadna, gdy się zważy różne samochwalcze okrzyki filozofa, który się mianował prorokiem nadchodzącego czasu[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) niesłuszny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bezzasadność ż
przysł. bezzasadnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Leszek Kołakowski, O co nas pytają wielcy filozofowie. Seria 3, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.