beznamiętny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

beznamiętny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌbɛznãˈmʲjɛ̃ntnɨ], AS[beznãmʹi ̯ntny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę akc. pob.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pozbawiony emocji, emocjonalnego zaangażowania; obojętny, chłodny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Niestety, nie zdał Pan. – oznajmił egzaminator beznamiętnym głosem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bezemocjonalny, obojętny, chłodny, opanowany, bezceremonialny
antonimy:
(1.1) empatyczny, ludzki, współczujący
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. beznamiętnie
rzecz. beznamiętność
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: