bezkonkurencyjny

bezkonkurencyjny (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) któremu nie można dorównać, z którym nie można konkurować

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	bezkonkurencyjny		bezkonkurencyjna	bezkonkurencyjne	bezkonkurencyjni	bezkonkurencyjne
dopełniacz	bezkonkurencyjnego		bezkonkurencyjnej	bezkonkurencyjnego	bezkonkurencyjnych
celownik	bezkonkurencyjnemu		bezkonkurencyjnej	bezkonkurencyjnemu	bezkonkurencyjnym
biernik	bezkonkurencyjnego	bezkonkurencyjny	bezkonkurencyjną	bezkonkurencyjne	bezkonkurencyjnych	bezkonkurencyjne
narzędnik	bezkonkurencyjnym		bezkonkurencyjną	bezkonkurencyjnym	bezkonkurencyjnymi
miejscownik	bezkonkurencyjnym		bezkonkurencyjnej	bezkonkurencyjnym	bezkonkurencyjnych
wołacz	bezkonkurencyjny		bezkonkurencyjna	bezkonkurencyjne	bezkonkurencyjni	bezkonkurencyjne
nie stopniuje się

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bezkonkurencyjność ż, konkurencja ż, konkurencyjność ż, konkurent mos, konkurentka ż, konkurowanie n, konkury nmos lm

czas. konkurować ndk.

przym. konkurencki, konkurencyjny

przysł. bezkonkurencyjnie, konkurencyjnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) peerless, unbeatable, unmatched
• czeski: (1.1) bezkonkurenční

źródła: