bezimienny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bezimienny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ], AS[bezʹĩmʹi ̯•ny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.nie dwuz.akc. pob.gemin.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) nie mający imienia czy nazwy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Otrzymałam wczoraj bardzo dziwny, bezimienny list.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) anonimowy, bezautorski, nieznany, nienazwany, bez imienia, bez nazwiska, bez nazwy
antonimy:
(1.1) nazwany, nazywany
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bezimienność ż
przysł. bezimiennie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. bez + imienny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: