bezeugen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bezeugen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[bəˈʦɔɪ̯ɡn̩] IPA/bəˈtsoygən/
znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) zaświadczać, zaświadczyć
odmiana:
(1.1)[1] bezeug|en (bezeugt), bezeugte, bezeugt (haben)
przykłady:
(1.1) Er hat damit nichts zu tun, ich kann das bezeugen.On nie ma z tym nic wspólnego, mogę to zaświadczyć.
składnia:
kolokacje:
(1.1) unter Eid bezeugen
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bezeugung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: zeugenbezeugenerzeugen
źródła: