beundra

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

beundra (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) podziwiać[1]
(1.2) uwielbiać[1]
odmiana:
(1.1-2) att beundra, beundrar, beundrade, beundrat, beundra!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. beundrare, beundrarinna, beundran
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 60.