bestürzen

bestürzen (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [bəˈʃtʏʁt͡sn̩]

^ⓘ

znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) wytrącać z równowagi, wytrącić z równowagi, wstrząsnąć, przerazić

odmiana:

(1.1) bestürzen (bestürzt), bestürzte, bestürzt (haben)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Bestürzen n, Bestürzung ż

przym. bestürzt

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: stürzen • abstürzen • anstürzen • bestürzen • einstürzen • entgegenstürzen • herabstürzen • herausstürzen • hereinstürzen • herunterstürzen • hervorstürzen • hinabstürzen • hinaufstürzen • hinausstürzen • hinstürzen • hinunterstürzen • nachstürzen • niederstürzen • umstürzen • verstürzen • vorstürzen • überstürzen • zurückstürzen • zusammenstürzen

źródła: