bescheinigen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bescheinigen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[bəˈʃaɪ̯nɪɡn̩]
znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) zaświadczać, zaświadczyć
odmiana:
(1.1) bescheinig|en, bescheinigte, bescheinigt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bescheinigung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: