benedico

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

benedico (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) błogosławić
odmiana:
(1.1) benedico, benedicere, benedixi, benedictum (koniugacja III)
przykłady:
(1.1) Benedictus, qui venit in nomine Domini![1]Błogosławiony, który przychodzi w imię Pana! (Mt 21:9)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Benedictus m, benedictio
przym. benedictus
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. bene + dico
uwagi:
źródła:
  1. przykład łac. z Wulgaty [1]