beklagen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

beklagen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA[bəˈklaːɡn̩] IPA[bəˈklaːktə] IPA[bəˈklaːkt]
znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) ubolewać, użalać się, użalić się, żalić się
(1.2) skarżyć (się), poskarżyć (się), narzekać
odmiana:
(1.1-2)[1] beklag|en, beklagte, beklagt (haben)
przykłady:
(1.1) Menschenopfer waren nicht zu beklagen.Nie było ofiar w ludziach.
(1.2) Ich kann mich nicht beklagen.Nie narzekam.
składnia:
(1.2) sich beklagen
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Beklagter ż, Beklagte ż
przym. beklagt
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: klagenanklagenausklagenbeklagenverklagen
źródła: