begutachten

begutachten (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [bəˈɡuːtˌʔaχtn̩]

^ⓘ

znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) oceniać, ocenić, zaopiniować

odmiana:

(1.1) begutachten (begutachtet), begutachtete, begutachtet (haben)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) die Arbeit / den Schaden begutachten • kritisch / positiv begutachten

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Begutachten n, Begutachtung ż, Begutachter m, Begutachterin ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: gutachten • begutachten

źródła: