begegnen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

begegnen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA[bəˈɡeːɡnən]
znaczenia:

czasownik słaby, nieprzechodni

(1.1) spotkać (się), napotkać, natrafić, zetknąć się, pojawić się naprzeciw
(1.2) traktować, potraktować, odnieść się, odnosić się
odmiana:
(1.1)[1] begegn|en (begegnet), begegnete, begegnet (sein)
przykłady:
(1.1) Gestern bin ich ihr zufällig auf der Straße begegnet.Wczoraj przypadkowo napotkałam/napotkałem na ulicy.
(1.1) So etwas ist mir noch nie begegnet.Z czymś takim jeszcze nigdy się nie zetknęłam/zetknąłem.
(1.2) Die Einheimischen sind mir sehr offen begegnet .Tubylcy potraktowali mnie bardzo otwarcie.
składnia:
begegnen +Dat.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Begegnung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: