befriedigen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

befriedigen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[bəˈfʀiːdɪɡən]
znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) zaspokajać, zaspokoić, satysfakcjonować
odmiana:
(1) befriedig|en, befriedigte, befriedigt (haben)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Befriediegung ż, Befriedigung ż
przym. befriedigend
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: