bedarra

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bedarra (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) (o wietrze itp., też przen.) uspokajać się, uciszać się, słabnąć, ustawać
odmiana:
(1.1) att bedarra, bedarrar, bedarrade, bedarrat, bedarra!, pres. part. bedarrande, perf. part. bedarrad
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) stormen bedarradewichura uspokoiła się
synonimy:
(1.1) avta, mojna, stillna, mattas
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bedarrande, bedarrning
związki frazeologiczne:
etymologia:
hol. zich bedarenuspokajać się
uwagi:
źródła: