barbarzyństwo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

barbarzyństwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) brak cywilizacji[1]
(1.2) ogół ludów niecywilizowanych w starożytności[2]
(1.3) antrop. etap rozwoju ludzkości według Lewisa Morgana
(1.4) przen. zachowanie uznane za nie do zaakceptowania
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.3) Po etapie dzikości nastał etap barbarzyństwa.
(1.4) Wyrzucenie starego kredensu było barbarzyństwem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) barbaria
(1.4) prostactwo, prymitywizm
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Berber mos, Barbara ż, barbaryzm mrz, barbarzyńca mos, barbarzyńskość ż
przym. barbarzyński
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. barbarzyńca
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło barbarzyństwo w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło barbarzyństwo w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.