bankowość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bankowość (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauk. bank. nauka zajmująca się działalnością sektora bankowego; zob. też bankowość w Wikipedii
(1.2) bank. działalność banków i instytucji pokrewnych, dziedzina gospodarki
odmiana:
(1.1-2) blm,
przykłady:
(1.1) Jurek jest wykładowcą bankowości na naszej uczelni.
(1.2) W latach sześćdziesiątych zaczęła funkcjonować bankowość międzynarodowa[1].
składnia:
kolokacje:
(1.2) bankowość detaliczna / elektroniczna / hipoteczna / internetowa / inwestycyjna / islamska / mobilna / osobista / prywatna / społeczna / tradycyjnanowoczesna / otwarta bankowość
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) nauka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bank mrz, bankier mos, bankierstwo n, bankowiec mos
przym. bankowy
przysł. bankowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. bankowy + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: