bankiet

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bankiet (język polski)[edytuj]

bankiet (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbãŋcɛt], AS[bãŋḱet], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk-  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wystawne, uroczyste przyjęcie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Prezydent urządził bankiet.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) przyjęcie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bankietowicz m, bankietnik m, bankietowiczka ż, bankietowanie n, bankietówka ż
czas. bankietować ndk.
przym. bankietowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: