baniakarz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

baniakarz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[bãˈɲakaʃ], AS[bãńakaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gw. muz. perkusista[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stanisław Kania, Słownik argotyzmów, s. 45, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1995, ISBN 83-214-0993-8.