banc

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

banc (język francuski)[edytuj]

banc (1.1)
wymowa:
IPA[bɑ̃] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ławka[1]
odmiana:
(1.1) lp un banc, lm bancs
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Maria Szypowska, Język francuski dla początkujących, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1996, s. XXV, ISBN 83-214-0283-6.

banc (język irlandzki)[edytuj]

wymowa:
IPA/bˠaŋˠkˠ/, rzadziej IPA/bˠauŋˠkˠ/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bank
odmiana:
(1.1) lp D. bainc; lm bainc
przykłady:
(1.1) airgead sa bhanc aige.Ma pieniądze w banku (dosł. Jest pieniądz w banku u niego).
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
starsza pisownia: bannc
źródła:

banc (język kataloński)[edytuj]

un bank (1.1)
un bank (1.2)
wymowa:
IPA[baŋc]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bank. bank
(1.2) ławka
odmiana:
(1.1-2) lp banc; lm bancs
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) banc comercialbank handlowy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
banc de sorramieliznabanc de peixosławica (ryb) • banc de dadesbaza danychbanc de sangbank krwi
etymologia:
uwagi:
źródła: