banalisering

banalisering (język duński)

wymowa:

IPA: /banaliˈseˀɐ̯eŋ/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) banalizowanie

odmiana:

(1.1) en banalisering, banaliseringen, banaliseringer, banaliseringerne

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. banalitet w

czas. banalisere

przym. banal

związki frazeologiczne:

etymologia:

duń. banalisere + -ing

uwagi:

źródła: