banał

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: banal

banał (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbãnaw], AS[bãnau̯], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) powiedzenie niemające głębszej treści, ogólnie znane[1]
(1.2) brak oryginalności w czymś[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Banały można tylko powtarzać. Ci, którym uda się powiedzieć coś niebanalnego, przechodzą do historii. A to co powiedzieli, szybko staje się banałem.[2]
(1.2) Jak przeczytałem opis filmu, to w pierwszej chwili pomyślałem, że to będzie jakiś straszny banał.[3]
składnia:
kolokacje:
(1.1) straszny banał • mówić / prawić / opowiadać / powtarzać banały
(1.2) wpaść w banał • wyjść poza banał
synonimy:
(1.1) frazes, komunał, liczman, oczywistość, ogólnik, slogan, stara śpiewka, truizm
(1.2) banalność, schematyzm, stereotypowość, pospolitość, przeciętność, tuzinkowość, szablonowość
antonimy:
(1.2) niebanalność, oryginalność, nietuzinkowość, nieszablonowość
hiperonimy:
(1.1) wypowiedź
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. banalność f, banalizacja f, banalizowanie n
czas. banalizować, banalizować się
przym. banalny
przysł. banalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło banał w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. [1] z bloga
  3. z Internetu