bajzel
bajzel (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) pot. wielki nieporządek, bałagan[1]
- (1.2) pot. zamieszanie, zamęt[2]
- (1.3) przest. wulg. dom publiczny, burdel[1][3]
- (1.4) środ. miejsce ulicznej sprzedaży i łatwego kupna narkotyków[1]
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bajzel bajzle dopełniacz bajzlu bajzli / bajzlów celownik bajzlowi bajzlom biernik bajzel bajzle narzędnik bajzlem bajzlami miejscownik bajzlu bajzlach wołacz bajzlu bajzle
- przykłady:
- (1.1) W robocie cały czas mają bajzel.
- (1.2) Ale się zrobił bajzel.
- (1.3) Za rogiem jest bajzel.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) bałagan, chlew, kipisz, kram, pieprznik, syf; wulg. burdel, burdel na kółkach, pierdolnik; przen. kołchoz; dziada z babą brakuje, stajnia Augiasza
- (1.2) bezprawie, bezrząd, chaos, galimatias, koniec świata, mętlik, pandemonium, pomieszanie z poplątaniem, nieład, nieporządek, rozgardiasz, zamęt; pot. dom wariatów, kociokwik, kołowacizna, kołowrót, meksyk, miszmasz, młyn, urwanie głowy; przen. kołchoz; książk. bezhołowie
- (1.3) iron. przybytek miłości; przest. dom rozpusty, dom schadzek, lupanar, zamtuz; eufem. dom uciech, agencja towarzyska, salon masażu; wulg. burdelchata, jebankowo, jebodrom, jebalnia, jebadełkowo
- antonimy:
- (1.1) ordnung
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bajzlowanie n, bajzelmama ż
- czas. bajzlować ndk.
- związki frazeologiczne:
- bajzel na kółkach
- uwagi:
- (1.4) zobacz też: Indeks:Gwara narkotykowa
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bałagan
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zamieszanie
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dom publiczny
- źródła:
- 1 2 3 Słownik współczesnego języka polskiego, red. Bogusław Dunaj, t. 1, Przegląd Reader's Digest, Warszawa 1998, ISBN 83-909366-3-1, s. 37.
- ↑
Hasło „bajzel” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „bajzel” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 29.
