bagnet

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bagnet (język polski)[edytuj]

bagnety (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈbaɡnɛt], AS[bagnet]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wojsk. rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz; zob. też bagnet w Wikipedii
(1.2) mot. pot. wskaźnik poziomu oleju w silniku samochodowym w postaci długiego, metalowego ostrza
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Przed atakiem żołnierze założyli bagnety na karabiny.
(1.2) Bagnet złamał się przy wyciąganiu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) walczyć na bagnety
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. bagnecik m
przym. bagnetowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. baïonnette, od miasta Bayonne [1]
(1.2) od (1.1) na podobieństwo wyglądu
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło bagnet w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.

bagnet (język wilamowski)[edytuj]

bagnet (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wojsk. bagnet[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. bagnet
uwagi:
źródła:
  1. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, s. 33, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.