badylarz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

badylarz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[baˈdɨlaʃ], AS[badylaš], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. lekceważąco o ogrodniku[1]
(1.2) reg. łódz. zawodowy hodowca kwiatów
(1.3) reg. łódz. bogaty prywatny przedsiębiorca

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) łow. byk łosia lub daniela[1]
odmiana:
(1.1-3)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Chciała uciec do miasta, ale wyszła za mąż za badylarza i została na wsi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) kwiaciarz; gw. (Górny Śląsk) badylorz
(1.3) prywaciarz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. badyl mrz, badylek mrz, badylarstwo n
forma żeńska badylarka ż
przym. badylarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-3) (2.1) pol. badyl + -arz
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło badylarz w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.