baciarka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

baciarka (język polski)[edytuj]

baciarka (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw. (Lwów) pogard. kobieta[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Widzisz , jaka mi pani! sama czem cielska nie ma nakryć, a zachciało jej się Feliksa! Owa! baciarka!…[2] (sic!)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. baciar mos, baciarz mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. baciarz + -ka (lwowskie)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
zobacz listę tłumaczeń w haśle: kobieta
źródła:
  1. 1,0 1,1 Ewa Jędrzejko, Elementy kresowe w języku Gabrieli Zapolskiej, w: Prace językoznawcze, t. 19 pod red. Aliny Kowalskiej i Aleksandra Wilkonia, Uniwersytet Śląski, Katowice 1991, s. 74.
  2. Gabriela Zapolska, Kaśka-Karjatyda, rozdz. IV, Instytut Literacki „Lektor”, Lublin 1922.