Przejdź do zawartości

bachiczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

bachiczny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) hist. mający związek z Bachusem lub jego kultem
(1.2) przest. lub książk. żywiołowy, hulaszczy, swawolny
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Nastrój był bachiczny, ale nie pijacki, atmosfera festynu, ale nie orgii alkoholowej[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dionizyjski
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bachus mzw/mos, bachantka ż, bachanalia
czas. bachować
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. Bachus[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Muskat, picpoul i langwedockie oberki, „Dziennik Polski”, 2004-04-24, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „bachiczny” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.