babieć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

babieć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbabʲjɛ̇ʨ̑], AS[babʹi ̯ėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.i → j 
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) pot. lekcew./pogard. nabierać cech typowo kobiecych; niewieścieć
odmiana:
(1.1) koniugacja III
przykłady:
(1.1) Od kiedy Krzysiek się zakochał, coraz bardziej babieje. Ta jego ukochana trzyma go pod pantoflem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. baba ż, babienie n
czas. zbabieć dk.
przym. zbabiały
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: