ba̐jhta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ba̐jhta (język wilamowski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) spowiadać (się i kogoś)[1]
odmiana:
(1.1) czas przeszły prosty bĕht, imiesłów czasu przeszłego gybeht
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bajchtśtül m, bȧjht ż
czas. ausba̐jhta
związki frazeologiczne:
etymologia:
por. niem. beichten
uwagi:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 33.