bałaguła

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: bałagula

bałaguła (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gw. żyd., reg. woźnica[1]
(1.2) reg. zawadiaka, hulaka[2]
(1.3) reg. nudziarz, zrzęda[2]

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) reg. wóz, którym jedzie bałaguła (1.1)[3]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
może ros.[3]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: woźnica
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: zawadiaka, hulaka
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: nudziarz, zrzęda
źródła:
  1. Horacy Safrin, Przy szabasowych świecach. Wieczór drugi, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 1981, s. 191.
  2. 2,0 2,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło bałaguła w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. 3,0 3,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło bałaguła w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.