błysnąć

błysnąć (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. błyskać)

(1.1) nagle zaświecić, wydać krótki, intensywny błysk

(1.2) na chwilę się rozświetlić

(1.3) przen. nagle wykazać się czymś

(1.4) przen. pojawić się nagle

czasownik zwrotny dokonany błysnąć się (ndk. błyskać się)

(2.1) meteorol. zjawić się na niebie jako błyskawica

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) zalśnić

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. błysk mrz, błyskawica ż, błyśnięcie n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• czeski: (1.1) blesknout; (1.2) zablesknout se; (1.3) blýsknout se; (1.4) zablesknout se, mihnout se; (2.1) blýsknout se
• słowacki: (1.1) blesknúť; (1.2) zablesknúť sa; (1.3) blysnúť sa; (1.4) zablesknúť sa, mihnúť sa; (2.1) blysnúť sa
• ukraiński: (1.1) блиснути (blysnuty); (1.2) зблиснути (zblysnuty); (1.3) блиснути (blysnuty); (1.4) майнути (majnuty); (2.1) блиснути (blysnuty)

źródła: