błotny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

błotny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) książk. pełen błota, pokryty błotem, utworzony z błota
(1.2) biol. żyjący lub rosnący na terenach bagnistych, pełnych
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) błotna łąka • błotny brzegwulkan błotnykąpiel błotna
(1.2) ptactwo błotne
synonimy:
(1.1) bagnisty
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. błoto n, błotnik mrz, błota nmos, błotnica ż, błocko n
przym. błotnisty
czas. błocić ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: