błagać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

błagać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbwaɡaʨ̑], AS[bu̯agać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) żarliwie, usilnie prosić
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) błagać o pomoc • błagać o przebaczenie
synonimy:
(1.1) upraszać, nalegać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  błaganie
przym.  błagający
związki frazeologiczne:
błagać na wszystkie świętości
etymologia:
czes. [1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 136.