błąkać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
(Przekierowano z błąkać się)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

błąkać (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) daw. wprowadzać w błąd

czasownik zwrotny niedokonany błąkać się

(2.1) chodzić bez celu
(2.2) chodzić tu i tam, nie mogąc odnaleźć drogi
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) omamiać, oszukiwać, zwodzić
(2.1) błądzić, wałęsać się, włóczyć się
(2.2) błądzić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. błąkanie n, obłąkany mos
przym. obłąkany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: