autorytatywny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

autorytatywny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌawtɔrɨtaˈtɨvnɨ], AS[au̯torytatyvny], zjawiska fonetyczne: u → ł akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) oparty na wiarygodnym autorytecie
(1.2) władczy, stanowczy
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) To przecież rewelacyjny dokument, wielce autorytatywna ocena przedstawiona Papieżowi[1].
(1.2) Narrator jest na ogół postacią autorytatywną; rości sobie prawo do wszechwiedzy, wobec odbiorcy przyjmuje postawę protekcjonalną lub częściejopiekuńczą[2].
składnia:
kolokacje:
(1.2) rządy autorytatywne
synonimy:
(1.1) pewny, wiarygodny, fachowy, miarodajny
(1.2) autorytarny, samowładny, dyktatorski, totalitarny, hegemonistyczny, bezwzględny, władczy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. autorytet mrz, autorytatywność f, autorytaryzm mrz
przysł. autorytatywnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wojciech Jaruzelski, Pod prąd : refleksje rocznicowe, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Ewa Szczęsna, Poetyka reklamy, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.